Ongelooflijk. Ruim tien jaar geleden zat dit sportfamiliebedrijf voor het laatst aan de eettafel. Vorig jaar gingen zij zelfs voor het eerst sinds zeven jaar weer gezamenlijk op vakantie. Padre familias rijdt nog eens 40.000 autokilometer per jaar om z'n kroost naar trainingen, kwalificaties of Schiphol te brengen als er ergens een WK of EK staat gepland. "Ik weet niet van wie ze het talent hebben", aldus padre familias in het coolingdown-gedeelte van een gerenommeerde sportschool in Leusden. Hij zit met zijn echtgenote Sonja en z'n sportende zonen geschaard rondom een salontafel. Allen zijn breedgeschouderd, dragen wollen mutsen en kijken met afgetrainde gezichten wat afwezig naar de buitenwereld. Onder de Adidas-strepen dragen zij witte sokken in zwarte slippers. Voor de komende periode worden de boys klaargestoomd voor het grote werk. Zoals de jongste die begin mei in Seoul wordt verwacht om deel te nemen aan z'n eerste WK. "Ik kwam niet verder dan de bruine band", vervolgt padre familias wat lacherig zijn verhaal over zijn kansloze sportjeugd. "Ik vond 's avonds stappen en bier drinken veel interessanter. Maar ja, dan ga je trouwen en dan is het stapfeest over." Terwijl hij dit zegt verschijnt tegelijk enig schaamrood op moeders kaken. Ach ja, pa is duidelijk trots op z'n jongens. Het zijn z'n drie taekwondoïn. Alle wedstrijden heeft hij gefilmd. De mooiste gevechten bewaart hij op z'n witte blingbling Blackberry. "Twee jaar geleden trapje mijn middelste jochie z'n tegenstander knock-out. Kijk maar." Op een klein scherm zie ik in een mum van tijd een taekwondoïn in een blauw pak tegen het canvas gaan. "Mijn jochie is in het rood", verduidelijk hij met een glimlach het beeldverslag. "Hij kan het hardste trappen van allemaal. Weet j, een paar jaar geleden waren we in de woonkamer aan het stoeien. Krijg ik een stoot van hem waar je ‘u' tegen zegt. Op mijn neus. Een jaar later ben ik eens naar het ziekenhuis gegaan. Wat bleek? Op drie plaatsten hartstikke gebroken. Hij staat nog steeds niet recht. Zie je dat? Ach, je moet er wel wat voor over hebben. Toch?"