Cognitieve dissonantiereductie. Ik moest als ingedutte bezitter van een Volvo 760 uit 1988 ineens aan deze marketing psychologie denken toen ik op de A27 tussen Bilthoven en afslag Vianen werd geconfronteerd met een glimmende zwarte Volvo V60. Beide flanken waren beplakt met witte stickers. ‘De nieuwe Volvo V60'. Terwijl ik mijn 23 jaar oude bak naar de vijfde versnelling schakelde, zie ik plotseling het frontje van deze nieuweling in mijn achteruitkijkspiegeltje. ‘Niet gek', denk ik in al mijn naïviteit, niet wetende wat me allemaal nog te wachten stond. Opeens haalt de zwarte bolide mij in en blijft gedurende een halve minuut schuin voor me rijden. Het Zweedse kneedwerk glinstert in de zon. Daarna voegt hij precies voor mijn neus in en kan ik een minuut het fraai gemodelleerde achtersteven bekijken. Twee uitlaten. Ik proef vooruitgang van een merk dat voor de geboorte van de V60 nog een doelgroep prikkelde die uitgezakte wollen onderbroeken droeg. Vervolgens trapt de rijder op z'n gaspedaal. De Volvo V60 wordt opgenomen in het gekleurde vrijdagmiddagstaal. Even. Want opeens duikt de fraaie grille weer op in mijn achteruitkijkspiegeltje. Alsof het een hardnekkig, aanhankelijke vlieg betreft, worden de eerder beschreven handelingen weer uitgevoerd. Ik neem de afslag Vianen. Ook de Volvo V60. Daar staan we dan. Onder aan de afslag. We wachten totdat een vrachtwagen is gepasseerd. Ik kijk enigszins geïrriteerd naar rechts. De jonge automobilist in hemdmouwen steekt brutaal z'n duim op en verdwijnt met volle vaart uit het zicht. Cognitieve dissonantiereductie. Kort gezegd treed dit verschijnsel op als een tevreden Volvorijder ineens meer Volvo's ziet rijden en deze vermeende populariteit van dit merk interpreteert als een bevestiging van de beslissing tot aankoop. Ik was kennelijk op de A27 slachtoffer van een nieuwerwetse geruilliamarketing. De boodschap is helder. Volvo is onverminderd populair maar de 23 jaar oude wollen onderbroek is over. Het nieuwe leven in een V60 begint weer fris met een gratis funshort van Björn Borg.